Foto: Shutterstock

Column: Langs het tuinpad van mijn vader

Ik heb het van mijn vader, dat weet ik haast wel zeker. Geen zakdoek en geen sokken en zeker geen sigaren voor vader op Vaderdag. Mijn moeder gaf mij altijd een goede raad. Liefst een pakje roggebrood van bakker Pinners aan de Ootmarsumsestraat en twee nieuwe haringen zonder uitjes. Ik zie het nog zo voor mij, hoe hij dan kon genieten van zijn vaderdagcadeautje op Vaderdag. Herinneringen aan lang vervlogen tijden. Toen ik zaterdagmiddag even op bezoek ging bij mijn dochter en schoonzoon, ze waren even naar de stad, maar mijn kleindochter Mette was thuis. Plakband, inpakpapier viltstift op tafel, kaart voor mooie woorden, die werden opgeschreven. Ik las: “Jij bent de liefste vader van de hele wereld”. Even trok het verleden aan mij voorbij. Ik hoorde Leen Jongewaard en André van den Heuvel zingen, “Vader is een hypocriet, vader is een lul, vader is alleen maar voor de centen en de rest is flauwekul.”

Ja nu ik opa ben realiseer ik mij dat ik in mijn vaderschapstijd best wel eens (vaak) een lul ben geweest. Wie heden ten dage een goede vader is moet dan ook geprezen worden. Jazeker. Ik neem als voorbeeld vader Pieter. Hij, Pieter Omtzigt, de vader van zijn eigen vier, maar ook de vader van al die andere kids in ons land waarvoor hij op de barricaden ging en gaat. Niet voor niets kreeg hij een vaderdaggeschenk, en dat van mijn eigen CDA team Oldenzaal, die onze Pieter als een (vader) boegbeeld blijven zien en hooghouden. Pieter die vecht en blijft strijden. Dat siert het CDA team die Pieter als een goede vader willen blijven zien.

Zo ook vader Vincent Wevers die zijn strijd niet opgaf en waarvan ik zaterdag via het journaal mocht vernemen dat hij zijn rol als trainer en als vader mag blijven uitoefenen. Ik weet en ervaar, echte vaders geven nooit op. (Never give up). Zondagmorgen vroeg op; het is 06.30 uur. Vaderdag vandaag. Muziekje aan en op weg naar mijn wandelroute over de oude tramlijn. Op de boxen “Op een mooie Pinksterdag” het is geen Pinksteren maar het voelt wel zo. Vaderdagochtend geen verkeer op de Thorbeckestraat. Ik neem vijf rondjes op de Sanne Wevers rotonde, hard en luid de ramen open en zingen, zouden ze mij horen? Vader worden is een gunst, vader zijn een hele kunst. En wat te zeggen ook van onze eigen burgervader die ook in moeilijke tijden voor ons allen en over ons allen oplettend en waakzaam is gebleven. Hopelijk breken ook voor hem nu betere tijden aan. Ik schrijf mijn column en zing: “En langs het tuinpad van mijn vader zag ik de hoge bomen staan, ik was een kind en wist niet beter dan dat ‘t nooit voorbij zou gaan...”

Kaatjeknip
Reactie: Knipkaatje@gmail.com

Meer berichten
 
Auto zoeker