Kaatje Knip: Samen maken we de zomer mooier

De zomer is voor velen een seizoen van vrijheid, vakantie en gezelligheid. We trekken erop uit, ontmoeten familie en vrienden en genieten van lange, lichte dagen en avonden. Maar er is ook een andere kant van de zomer. Voor veel ouderen in Oldenzaal begint juist nu een moeilijke periode.

Activiteiten liggen stil, familie is op vakantie en vaste contactmomenten vallen weg. Waar de één uitkijkt naar een heerlijke zomer, ziet de ander weken van stilte en eenzaamheid tegemoet. Dat zou ons allemaal moeten raken. Want eenzaamheid is niet alleen het ontbreken van mensen om je heen. Het is het gevoel dat niemand naar je omkijkt. Dat je niet meer meetelt. Dat de telefoon niet gaat en de deurbel zwijgt. 

Toch geloof ik dat wij daar samen iets aan kunnen veranderen. Niet met grote plannen of dure projecten, maar met kleine, menselijke gebaren. Juist daarin schuilt de kracht van een gemeenschap. Stel uzelf vandaag eens één eenvoudige vraag: Wie kent u die deze zomer wel wat extra aandacht kan gebruiken? Misschien is het uw buurvrouw die alleen woont. Misschien de weduwnaar aan de overkant. Misschien iemand uit de kerk, de straat of de sportvereniging die u al een tijd niet hebt gesproken.

Loop eens naar die voordeur. Bel aan. Vraag: “Hoe gaat het met je?” Drink samen een kop koffie. Maak een wandeling. Neem iemand mee naar de markt of eet samen een ijsje. Voor u is het misschien een uurtje. Voor die ander kan het het hoogtepunt van de hele week zijn. We onderschatten vaak hoeveel verschil gewone aandacht maakt. Niet omdat we bijzondere dingen doen, maar omdat we laten merken: ik zie jou, jij hoort erbij, ik ben je niet vergeten.

Oldenzaal staat bekend als een stad met een warm hart. Laten we dat deze zomer ook laten zien. Niet alleen in woorden, maar vooral in daden. Wat zou er gebeuren als ieder huishouden zich zou inzetten voor één oudere? Als iedere straat besloot om één alleenstaande buur extra aandacht te geven? Als verenigingen, kerken, scholen en vrijwilligers de handen ineenslaan? Dan ontstaat er iets moois. Dan ontstaat een stad waarin niemand zich onzichtbaar hoeft te voelen. Een stad waarin we niet wachten tot iemand om hulp vraagt, maar waarin we zelf de eerste stap zetten.

Laten we daarom van deze zomer een zomer van ontmoeting maken. Een zomer waarin we elkaar groeten, tijd maken voor een gesprek en omzien naar degenen die kwetsbaar zijn. Want uiteindelijk zijn het niet de grote gebeurtenissen die ons leven betekenis geven. Het zijn de kleine momenten van echte aandacht. Een glimlach of een hand op je schouder. Samen kunnen wij van een stille zomer een warme zomer maken. En vergeet nooit: de mooiste vorm van zorg begint niet met geld of beleid, maar met een open hart.

Kaatje Knip